« Θα μας δοθεί το χάρισμα και η μοίρα
να πάμε να πεθάνουμε μια νύχτα
στο πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας;
Γλυκά να κοιμηθούμε σαν παιδάκια γλυκά,
Κι απάνωθε μας θε να φεύγουν,
στον ουρανό, τ αστέρια και τα εγκόσμια.

Θα μας χαϊδεύει ως όνειρο το κύμα.
Και γαλανό σαν κύμα τ ‘όνειρό μας
θα μας τραβάει σε χώρες που δεν είναι»

Απόσπασμα από το ποίημα «Ύπνος» του
Κώστα Καρυωτάκη, Νηπενθή 1921

Η οικία Κατακουζηνού συμμετέχει στη μνήμη μιας καταστροφής που δεν ξεχάστηκε ποτέ και που έγινε αφορμή για μια έκρηξη δημιουργίας σε όλους τους τομείς της χώρας και κυρίως στα γράμματα και τις τέχνες. 100 χρόνια μετά τι σηματοδοτεί αυτή η μνήμη άραγε και πως μετουσιώνεται σε τέχνη; «Με σεβασμό στην επέτειο σκύβουμε στο παρελθόν για να αφουγκραστούμε το μέλλον ελπίζοντας πως ο πολιτισμός» θα μας ενώσει, θα μας αφυπνήσει και θα μας οδηγήσει με ασφάλεια σε έναν κόσμο που μας χωρά όλους

Η Κρίστι Γρηγορίου με γνώση και ευαισθησία μας εμπιστεύεται την παρουσίαση του έργου της για ένα τόσο δύσκολο θέμα. Ο στόχος είναι διαχρονικός και αναθρώπινος. Να μην υπάρξει άλλος ξεριζωμός.

Σοφία Ε. Πελοποννησίου-Βασιλάκου
Επιμελήτρια της οικίας Κατακουζηνού


Στην έκθεση παρουσιάζονται
λογοτεχνικά κείμενα επιλεγμένα από τον Ζήσιμο Συνοδινό, Αντιπρόεδρο Β’ Δ.Σ. του Ιδρύματος Α. & Λ. Κατακουζηνού
Ευχαριστούμε θερμά για τη βοήθειά τους στο στήσιμο της έκθεσης την κα Ελένη Ταγκατίδη & τον κ. Ελευθέριο-Βενιζέλο Πριναράκη


Θα χαρούμε να μας επισκεφτείτε τις ακόλουθες ημέρες:

Τετάρτη 15 Ιουνίου 18:00-21:00
Παρασκευή 17 Ιουνίου 18:00-20:00

Σάββατο 18 Ιουνίου 12:00-16:00

Τετάρτη 22 Ιουνίου 18:00-20:00
Παρασκευή 24 Ιουνίου 18:00-20:00

Τετάρτη 29 Ιουνίου 18:00-20:00
Παρασκευή 1 Ιουλίου 18:00-20:00

Σάββατο 2 Ιουλίου 12:00-16:00

Τετάρτη 6 Ιουλίου 18:00-20:00
Παρασκευή 8 Ιουλίου 18:00-20:00

Σάββατο 9 Ιουλίου 12:00-16:00

Τετάρτη 13 Ιουλίου 18:00-20:00
Παρασκευή 15Ιουλίου 18:00-20:00

Οικία Κατακουζηνού
Λεωφόρο Βασ. Αμαλίας 4
5ος όροφος
Πλατεία Συντάγματος

¨Λιγα λόγια από την Κρίστι Γρηγορίου:

«Στην συγκεκριμένη ενότητα έργων παρουσιάζω έργα που εστιάζουν στο άδικο και παράλογο ενός πολέμου όπου ο πρόσφυγας ως ασυνόδευτο παιδί αγωνίζεται για την επιβίωση του μέσα από μια βίαιη ενηλικίωση.

Αναζητώ μέσω μιας προσωπικής γλώσσας, να προβάλω τον βίαιο ξεριζωμό, την σύγκρουση, τον εκπατρισμό από τον γενέθλιο χώρο, την προσπάθεια του ανθρώπου για επιβίωση και για το αύριο, έστω και εάν είναι αβέβαιο.
Σχολιάζω είτε εννοιολογικά είτε μορφολογικά αυτό που όλοι βιώνουμε στην εποχή μας και που έχει επαναληφθεί ανά περιόδους στην ιστορία πάντα με δραματικές συνέπειες.

Στα έργα μου διερευνώ την έννοια του παλίμψηστου σε σχέδια που δουλεύονται με επάλληλα στρώματα γραφής και προσθήκης υλικών , δίνοντας σημασία στην πλαστική διαμόρφωση της επιφάνειας και στην εννοιολογική διάσταση ενός έργου που δηλώνει την επιρροή του χρόνου.

Ένθετα ακανόνιστα χαρτιά με κάποια από αυτά να έχουν ίχνη της δικής τους γραφής τμήματα από εφημερίδες κλωστές σπαράγματα από φωτογραφίες εισέρχονται στις συνθέσεις μέσα από αλλεπάλληλες επικολλήσεις που επιδέχονται συνεχή επεξεργασία, σκίζονται, επικαλύπτονται, επιζωγραφίζονται, μέχρι να αφομοιωθούν σε μια ενιαία επιφάνεια και να «χωνευτούν» στην πολύπλοκη οργάνωση του έργου.

Πώς αντιστέκεται ο άνθρωπος σε όλα αυτά; Η απάντηση είναι προφανής: με την αλληλεγγύη, το πνεύμα, άρα την αφύπνιση, τις τέχνες και τα γράμματα. Με μια λέξη τον Πολιτισμό.

Ο Πολιτισμός αποτελεί το μεγάλο όπλο μας, την καταφυγή και την ελπίδα μας»