Η αλλαγή δουλειάς είναι μία από τις καλύτερες ευκαιρίες για να μάθεις μία νέα περιοχή. Και αισθάνομαι πολύ τυχερή που με αυτήν την αφορμή, σεργιανίζω για λίγο κάθε μέρα στους δρόμους του Μετς.

Σαν νησί μέσα στην Αθήνα και τόσο κοντά στο κέντρο, η ήσυχη αυτή γειτονιά αποκλείεται να μη βάλει σε σκέψεις για το πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή μας σε αυτήν την πόλη, αν είχαμε λίγο παραπάνω πράσινο, λίγο παραπάνω ησυχία, λίγο παραπάνω γούστο.

Πάρτε ανά χείρας το βιβλιαράκι σας, το χάρτη και ένα μπουκαλάκι νερό και ξεκινήστε το περπάτημα από τη συμβολή των οδών Μαλαμού και Λογγίνου, κοντά στο Α’ νεκροταφείο.

Ανεβείτε τη Λογγίνου, έναν καταπράσινο πεζόδρομο που στη μία του πλευρά συνορεύει με ένα χαριτωμένο παρκάκι με παγκάκια, γήπεδα του μπάσκετ και μία παιδική χαρά (ό,τι πρέπει για το βιβλιαράκι σας δηλαδή!). Στο τέλος της Λογγίνου βρίσκετε κάθετα την οδό Μπαλανού, που θα σας βγάλει στη Μάρκου Μουσούρου, έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους του Μετς, γεμάτους παλιά ή ανακαινισμένα νεοκλασικά.

Προχωρήστε προς το λόφο του Αρδηττού, μέσω της Αρχιμήδους, που είναι κάθετη στη Μάρκου Μουσούρου. Στρίψτε αμέσως αριστερά στη Δομπόλη. Στα δεξιά σας, σας περιμένει «κρυμμένο» έναν γουστόζικο νεοκλασικό κτίριο, με μία ήσυχη αυλή όπου παραδίδονται μαθήματα ελληνικών σε ξένους, αλλά και πολλά άλλα νεοκλασικά με καταπράσινα μπαλκόνια και αυλές, πολύχρωμα πορτοπαράθυρα και ψηλά αμπέλια, που σκαρφαλώνουν σας τις φασολιές, μέχρι τις ταράτσες!

Στην Τριβωνιανού κάντε δεξιά και ανηφορήστε προς το λόφο του Αρδηττού. Γυρίστε για λίγο το κεφάλι προς τα πίσω και ρίξτε μια ματιά στη θέα, που απλώνεται μέχρι τη θάλασσα. Η συνέχεια της Τριβωνιανού, η οδός Κλειτομάχου, θα σας βγάλει μέχρι το άλσος στο λόφο του Αρδηττού, του οποίου η είσοδος – για όσους έχουν όρεξη για jogging και περπάτημα μέσα στα πεύκα – είναι από την οδό Αρχιμήδους (προς το Παγκράτι).

Περιπλανηθείτε στα ήσυχα σοκάκια και αρχίστε να επιστρέφετε προς την Μάρκου Μουσούρου για μία στάση για καφέ ή χυμό, στο πιο χαριτωμένο συνοικιακό καφέ του Μετς (αποκλείεται να το χάσετε), που μένει ανοιχτό μέχρι αργά και για ποτάκι.

Όπως κατεβαίνετε τη Μουσούρου, στρίψτε αριστερά στη Βουλγαρέως και από εκεί δεξιά στη Σορβόλου. Προορισμός μας η τοποθεσία του ναού της Αγροτέρας Άρτεμης, που αν δεν υπήρχε η σχετική πινακίδα της αρχαιολογικής υπηρεσίες δεν θα καταλάβαινε κανείς ότι κάποτε βρισκόταν εκεί. Ο ναός ήταν κτισμένος από πεντελικό μάρμαρο και γνώρισε μεγάλη δόξα καθώς ήταν ο τόπος τέλεσης των επονομαζόμενων “Μικρών” Ελευσίνιων Μυστηρίων, κατά τις αρχές κάθε Άνοιξης. Κατεβαίνουμε τα σκαλάκια της Θωμοπούλου και φτάνουμε στην Αρδηττού. Στρίβουμε αριστερά και φτάνουμε στον αρχαιολογικό χώρο, που δυστυχώς είναι πλέον γεμάτος αγριόχορτα, χαλάσματα και σκουπίδια, ενώ μόλις τα τελευταία χρόνια με πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής, γίνονται προσπάθειες για τη διάσωσή του από την πλήρη οικοπεδοποίηση. Κλείστε τα αυτιά σας στη βουή των αυτοκινήτων που διασχίζουν την Αρδηττού και ακούστε το κελάρυσμα του Ιλισσού, που κάποτε περνούσε από εκεί. Θαυμάστε τη θέα προς την Ακρόπολη και τις στήλες του Ολυμπίου Διός, και μεταφερθείτε – νοερά τουλάχιστον – σε άλλες εποχές.

Τελειώστε τη βόλτα σας με καλό κρασί και σπιτικό φαγητό, σε ένα μαγειρείο –καφενείο – από τα λίγα που έχουν απομείνει στην Αθήνα – επί της Αναπαύσεως.